Τα τελευταία χρόνια, το εντερικό μικροβίωμα έχει αναδειχθεί ως ένας από τους πιο ενδιαφέροντες παράγοντες που συμμετέχουν στην παθογένεση της νόσου Parkinson. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αλλαγές στη σύσταση του μικροβιώματος προηγούνται ακόμη και της εμφάνισης κινητικών συμπτωμάτων, ενώ πολλά μη κινητικά συμπτώματα, όπως η δυσκοιλιότητα ή η δυσανεξία στη λεβοντόπα, σχετίζονται με δυσβίωση του εντέρου.
Η αλληλεπίδραση μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου, ο λεγόμενος άξονας εντέρου–εγκεφάλου, φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στη νευροφλεγμονή και στη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η αξιολόγηση του μικροβιώματος μέσω εξειδικευμένων εξετάσεων μπορεί να αποκαλύψει ανισορροπίες που επηρεάζουν την πέψη, την απορρόφηση φαρμάκων και τη συνολική ευεξία. Με βάση τα αποτελέσματα, μπορούν να προταθούν εξατομικευμένα διατροφικά πρωτόκολλα ή στοχευμένες παρεμβάσεις με προβιοτικά και πρεβιοτικά.
Η μελέτη του μικροβιώματος αποτελεί έναν ανερχόμενο τομέα με σημαντικές προοπτικές για το μέλλον της νευρολογίας και ήδη προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινή κλινική πρακτική.